close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • EDUKACJA

  • Edukacja a legalizacja pobytu w Polsce

    Polska ustawa o cudzoziemcach przewiduje dwa rodzaje zezwoleń na pobyt dla osób uczących się

    i studentów zza granicy.

     

    Zezwolenie na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach przeznaczone jest wyłącznie dla

    studentów studiów stacjonarnych pierwszego, drugiego lub trzeciego stopnia (licencjackich, magisterskich

    i doktoranckich). Zezwolenie to jest także wydawane cudzoziemcom, którzy w Polsce

    kontynuują studia rozpoczęte w innych krajach Unii Europejskiej oraz cudzoziemcom, którzy podejmują

    kurs przygotowawczy do podjęcia studiów w Polsce w języku polskim.

    Studenci studiów niestacjonarnych (wieczorowych, zaocznych) mogą natomiast wnioskować o zezwolenie

    na pobyt ze względu na inne okoliczności. Mogą z niego skorzystać także uczniowie innych

    szkół niż uczelnie wyższe oraz osoby odbywające w Polsce szkolenia zawodowe. Z tego rodzaju zezwolenia

    mogą również skorzystać absolwenci polskich uczelni, którzy poszukują pracy w Polsce.

     

    Zezwolenie na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach (dla studentów studiów dziennych

    oraz doktorantów) jest wydawane, gdy cudzoziemiec:

    • posiada zaświadczenie z uczelni wyższej o przyjęciu na studia lub kontynuacji studiów,

    • przedstawi dowód uiszczenia opłaty za studia, jeżeli studia są odpłatne,

    • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu

    zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na

    terytorium Polski ,

    • posiada środki finansowe na pokrycie kosztów swojego pobytu w Polsce oraz koszt podróży

    powrotnej do kraju pochodzenia lub poprzedniego zamieszkania.

    Pierwsze zezwolenie jest wydawane na 15 miesięcy. Jeśli rok akademicki czy kurs jest krótszy, zezwolenie

    wydawane jest na czas jego trwania oraz dodatkowe trzy miesiące. Kolejne zezwolenie

    może być wydane na okres do trzech lat (nie dłużej jednak niż do czasu zakończenia studiów, wydłużonego

    o trzy miesiące).

     

    W kilku sytuacjach zezwolenie nie może być wydane. Dzieje się tak, gdy:

    • cudzoziemiec nie spełnia powyższych wymogów,

    • dane cudzoziemca widnieją w wykazie cudzoziemców niepożądanych w Polsce lub w systemie

    SIS wpisane do celów odmowy wjazdu,

    • wymaga tego bezpieczeństwo państwa lub potrzeba ochrony porządku publicznego,

    • cudzoziemiec przedstawił w procedurze fałszywe informacje lub dokumenty,

    • cudzoziemiec podlega obowiązkowi leczenia ze względu na polskie przepisy dotyczące

    chorób zakaźnych, a nie wyraża zgody na leczenie,

    • cudzoziemiec złożył wniosek będąc w Polsce nielegalnie lub przebywa na terytorium Polski nielegalnie.

     

    Cudzoziemiec nie będzie miał również możliwości uzyskania kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy

    jeżeli nie zaliczył roku studiów. Decyzja w tej sprawie zależy od indywidualnej sytuacji cudzoziemca.

    W przypadku legalizacji pobytu studenta Urząd Wojewódzki wydający zezwolenie na pobyt

    oraz uczelnia, na której kształci się cudzoziemiec, pozostają w kontakcie w sprawach dotyczących

    pobytu cudzoziemca w Polsce. Urząd informuje uczelnię o wydaniu zezwolenia na pobyt.

    Uczelnia jest zobowiązania do zgłoszenia w Urzędzie, gdy student jest skreślany z listy studentów

    albo nie zalicza roku studiów.

     

    Zezwolenie na pobyt ze względu na inne okoliczności (dla innych grup studentów studiów niestacjonarnych,

    uczniów i osób podejmujących szkolenie zawodowe oraz absolwentów polskich uczelni

    poszukujących pracy) wydawane jest na podobnych zasadach – ale jego wydanie ma charakter fakultatywny,

    nie obligatoryjny.

    Student lub uczeń dołączają do wniosku w sprawie legalizacji zaświadczenie ze szkoły czy placówki

    edukacyjnej o przyjęciu do szkoły, na kurs lub na studia. Dodatkowo, cudzoziemiec musi wykazać, że:

    • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu

    zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na

    terytorium Polski,

    • posiada środki finansowe niezbędne do pokrycia kosztów nauki, utrzymania w Polsce oraz

    powrotu do kraju pochodzenia albo zamieszkania,

    • ma zapewnione w Polsce miejsce zamieszkania.

    Inne wymogi dotyczą absolwentów polskich uczelni poszukujących pracy – nie są oni zobowiązani

    do wykazania, iż posiadają środki na pokrycie kosztów utrzymania i nauki, muszą natomiast posiadać

    stabilne i regularne źródło dochodu.

     

    Zezwolenia nie wydaje się między innymi, gdy :

    • cudzoziemiec nie spełnia powyższych wymogów,

    • dane cudzoziemca widnieją w wykazie cudzoziemców niepożądanych w Polsce lub w systemie

    SIS wpisane do celów odmowy wjazdu,

    • wymaga tego bezpieczeństwo państwa lub potrzeba ochrony porządku publicznego,

    • cudzoziemiec przedstawił w procedurze fałszywe informacje lub dokumenty,

    • cudzoziemiec podlega obowiązkowi leczenia ze względu na polskie przepisy dotyczące

    chorób zakaźnych, a nie wyraża zgody na leczenie,

    • cudzoziemiec złożył wniosek będąc w Polsce nielegalnie lub przebywa na terytorium Polski nielegalnie.

    Ten rodzaj zezwolenia może być wydany na okres co najwyżej jednego roku.

    Polska przewiduje też osobny rodzaj zezwolenia na prowadzenie badań naukowych w Polsce. Warunkiem

    uzyskania takiego zezwolenia jest nawiązanie formalnej współpracy z zatwierdzonym zgodnie z przepisami ośrodkiem badawczym.

    Legalizacji pobytu studentów, osób uczących się i naukowców poświęcony jest Dział V ustawy.

    Przepisy dotyczące legalizacji pobytu studentów stacjonarnych opisuje Rozdział 6.

    Przepisy dotyczące zezwolenia na pobyt wydawanego ze względu na inne okoliczności znajdują się

    w Rozdziale 11.

    Legalizacji pobytu w celach prowadzenia badań naukowych dotyczy rozdział 7.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: