close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • MAŁŻEŃSTWO I ŁĄCZENIE RODZIN

  • Małżeństwo i łączenie rodzin a legalizacja pobytu w Polsce

     

    Polska ustawa o cudzoziemcach przewiduje dwa rodzaje zezwoleń na pobyt czasowy przewidziane

    dla członków rodzin - zezwolenie na pobyt czasowy dla członków rodzin obywateli Rzeczypospolitej

    Polskiej oraz zezwolenie na pobyt czasowy dla członków rodzin cudzoziemców.

    Termin „członkowie rodziny” w świetle ustawy o cudzoziemcach oznacza wyłącznie współmałżonków

    oraz niepełnoletnie dzieci (które nie ukończyły 18 lat). O te zezwolenia nie mogą wnioskować inni

    członkowie rodziny – rodzeństwo, dorosłe dzieci, rodzice ani dalsi krewni. Mogą oni natomiast

    wnioskować o zezwolenie na pobyt czasowy wydawany ze względu na inne okoliczności (powołując

    się na więzi o charakterze rodzinnym).

    Wyjątkowo traktowana jest sytuacja dzieci pozostających w Polsce bez opieki, które uzyskały

    w Polsce ochronę międzynarodową – w ich przypadku za najbliższą rodzinę uważa się też rodziców,

    którzy mogą skorzystać z opisywanego poniżej rodzaju zezwolenia.

    W przypadku, gdy wniosek dotyczy legalizacji pobytu dziecka, składają go rodzice lub opiekunowie

    ustanowieni przez sąd (lub jeden rodzic albo jeden opiekun), a w przypadku dzieci bez opieki -

    kurator.

    Co do zasady członkowie rodzin zyskują możliwość wnioskowania o zezwolenie na pobyt stały

    dopiero po kilku latach pobytu w Polsce.

     

    Legalizacja pobytu małżonków polskich obywateli

     

    Małżonkowie polskich obywateli mogą wnioskować o zezwolenie na pobyt czasowy dla członków

    rodzin obywateli polskich. Zezwolenie to mogą uzyskać małżonkowie obywateli Polski, gdy związek

    zawarty z obywatelem/obywatelką Polski jest uznawany przez polskie prawo.

    Procedura dla małżonka polskiego obywatela jest uproszczona. W toku postępowania wnioskodawca

    nie jest zobowiązany do posiadania ubezpieczenia zdrowotnego ani stabilnego i regularnego źródła

    dochodu. Nie musi też wykazywać, że ma zapewnione w Polsce miejsce zamieszkania.

    Ustawa zawiera jednocześnie wiele przepisów, które mają zapobiegać zjawisku zawierania małżeństw

    w celu obejścia przepisów migracyjnych. Zawarcie małżeństwa dla pozoru jest podstawą odmowy

    wydania zezwolenia oraz do jego cofnięcia.

    Według nowych przepisów, wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy, także w przypadku małżonków

    polskich obywateli, można złożyć wyłącznie w Polsce. Nie ma już możliwości wnioskowania o to

    zezwolenie za pośrednictwem konsulatów.

    Cudzoziemscy małżonkowie zyskują możliwość wnioskowania o prawo stałego pobytu w Polsce

    po trzech latach małżeństwa, pod warunkiem, że dwa lata bezpośrednio przed złożeniem wniosku

    mieszkali w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy.

     

    Małżeństwa honorowane w Polsce

     

    Legalizacja pobytu w Polsce na podstawie małżeństwa jest możliwa tylko wtedy, gdy małżeństwo jest uznawane w Polsce za ważne. Zwykle w Polsce honorowane są śluby zawierane zgodnie z prawem w państwie, w którym zostały zawarte, oraz związki zawarte legalnie w Polsce. Nie są natomiast honorowane śluby zwyczajowe. Nie wszystkie śluby religijne są w Polsce uważane za ważne.

    Polska nie uznaje za ważne małżeństw homoseksualnych. Wielożeństwo jest w Polsce nielegalne

    – a posiadanie więcej niż jednego współmałżonka w tym samym czasie jest karalne. 

     

    Związki nieformalne

     

    Ustawa przewiduje możliwość udzielenia zezwolenia na pobyt dla członka rodziny w przypadku

    związków nieformalnych. Cudzoziemiec jest jednak zobowiązany wykazać wówczas, iż:

    • prowadzi z obywatelem Polski życie rodzinne,

    • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu

    zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na

    terytorium Polski,

    • posiada regularne i stabilne źródło dochodu,

    • ma zapewnione miejsce zamieszkania.

     

    Ustanie związku

     

    Ustawa daje możliwość udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce cudzoziemcowi w przypadku rozwodu, separacji lub śmierci współmałżonka. Gdy wniosek składany jest po rozwodzie lub separacji cudzoziemiec musi wykazać, iż za udzielaniem zezwolenia na pobyt przemawia jego ważny interes. Takie zezwolenie może być udzielone jednorazowo, maksymalnie na okres 3 lat.

     

    Odmowa udzielenia zezwolenia

     

    Zezwolenie nie jest udzielane, gdy w procedurze okaże się, iż małżeństwo, które jest podstawą

    wydania zezwolenia, zostało zawarte w celu obejścia prawa (małżeństwo fikcyjne).

    Zezwolenia odmawia się też, gdy:

    • cudzoziemiec nie spełnia warunków do udzielenia zezwolenia,

    • dane cudzoziemca są wpisane do wykazu cudzoziemców niepożądanych na terytorium

    Polski lub SIS do celów odmowy wjazdu,

    • wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo porządku publicznego,

    • cudzoziemiec w postępowaniu przedstawił nieprawdziwe informacje lub dokumenty,

    • cudzoziemiec w postępowaniu zeznał nieprawdę lub zataił prawdę.

    Nie można odmówić udzielenia zezwolenia cudzoziemcowi-małżonkowi obywatela Polski

    wyłącznie dlatego, że jego pobyt w Polsce jest nielegalny.

    W przypadku, gdy dane cudzoziemca widnieją w rejestrze SIS w celu odmowy wjazdu,

    w szczególnych przypadkach (ze względów humanitarnych) możliwe jest udzielenie mu

    zezwolenia na pobyt czasowy.

     

    Cofnięcie zezwolenia

     

    Cofnięcie zezwolenia możliwe jest, gdy:

    • ustał cel pobytu cudzoziemca w Polsce;

    • cudzoziemiec przestał spełniać wymogi udzielenia zezwolenia;

    • dane cudzoziemca wpisane są do wykazu osób niepożądanych w Polsce,

    • gdy cudzoziemiec przedstawi w postępowaniu nieprawdziwe informacje lub dokumenty,

    • cudzoziemiec w postępowaniu zeznał nieprawdę lub zataił prawdę

    • gdy jego obecność w Polsce stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa

    i porządku publicznego.

     

    Legalizacja pobytu dzieci polskich obywateli

     

    Zgodnie z polską ustawą o obywatelstwie dziecko, którego co najmniej jedno z rodziców ma polskie

    obywatelstwo, nabywa polskie obywatelstwo z mocy prawa w momencie urodzenia. Rodzice

    mogą jednak zdecydować o wyborze innego obywatelstwa dla dziecka i zrezygnować z polskiego

    obywatelstwa dla dziecka. Wówczas dziecko potrzebuje zezwolenia na pobyt w Polsce.

    Dziecko polskiego obywatela może uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy, powołując się na więzi

    rodzinne.

    Ustawa o cudzoziemcach przewiduje też, że dziecko obywatela polskiego może otrzymać zezwolenie

    na pobyt stały, pod warunkiem, że pozostaje pod władzą rodzicielską polskiego rodzica. Małoletni

    cudzoziemiec nie musi spełniać żadnych wymogów dotyczących wcześniejszego pobytu w Polsce.

    Wniosek o takie zezwolenie mogą złożyć także dzieci, które przebywają w Polsce nielegalnie.

     

    Legalizacja pobytu dzieci cudzoziemców-małżonków polskich obywateli

     

    Dzieci cudzoziemców, którzy pozostają w związku małżeńskim z obywatelem Polski oraz

    posiadają zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny polskiego obywatela mają możliwość

    wnioskowania o zezwolenie na pobyt czasowy.

    Jest to rozwiązanie umożliwiające regulujące sytuacji dzieci cudzoziemców z poprzednich związków.

    Wniosek o takie zezwolenie mogą złożyć także dzieci, które przebywają w Polsce nielegalnie. Nie

    można odmówić zezwolenia na pobyt dziecku wyłącznie z powodu nielegalnego pobytu.

    W toku postępowania wnioskodawca nie jest zobowiązany do posiadania ubezpieczenia zdrowotnego

    ani stabilnego i regularnego źródła dochodu. Nie musi też wykazywać, że ma zapewnione miejsce

    zamieszkania.

     

    Legalizacja pobytu innych członków rodziny polskich obywateli

     

    Prawo do uzyskania zezwolenia mają także inni (oprócz współmałżonka i jego niepełnoletnich

    dzieci) członkowie rodziny obywateli Polski, jeśli jest to uzasadnione:

    - zależnością finansową cudzoziemca od członka rodziny,

    - prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego w kraju pochodzenia cudzoziemca, albo

    - powodami medycznymi.

    Cudzoziemiec jest zobowiązany jednak wykazać, iż:

    • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub

     potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na

    terytorium Polski

    • posiada regularne i stabilne źródło dochodu.

     

    Legalizacja pobytu dzieci cudzoziemców

     

    Możliwości legalizacji pobytu dzieci cudzoziemców, którzy posiadają prawo pobytu w Polsce zależy

    od rodzaju zezwolenia na pobyt, które posiada rodzic.

    Zezwolenia na pobyt czasowy udziela się m.in. dzieciom, gdy ich rodzic posiada w Polsce prawo

    do bezterminowego pobytu, status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą albo zgodę na pobyt ze

    względów humanitarnych.

    Dzieciom cudzoziemców, którzy przebywają w Polsce na podstawie wizy krajowej lub zezwolenia

    na pobyt czasowy można udzielić zezwolenia na pobyt czasowy, gdy dziecko urodziło się w czasie

    ważności wizy lub zezwolenia na pobyt posiadanego przez rodzica. Rodzic musi jednak spełniać

    dwa wymogi: posiadać ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym

    ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia

    w Polsce oraz posiadać regularne i stabilne źródło dochodu.

    Pięcioletni pobyt w Polsce dziecka na podstawie łączenia rodzin jest sam w sobie podstawą do

    wnioskowania o zezwolenie na dalszy pobyt czasowy w przypadku dorosłych dzieci cudzoziemców

    przebywających legalnie w Polsce.

    Dzieciom cudzoziemców, którzy posiadają prawo bezterminowego pobytu w Polsce udziela się

    zezwolenia na stały pobyt, gdy urodziły się w czasie ważności zezwolenia na pobyt czasowy rodzica

    lub wtedy, gdy rodzic posiadał już w Polsce prawo bezterminowego pobytu.

    Małoletni cudzoziemiec nie musi spełniać żadnych wymogów dotyczących wcześniejszego pobytu

    w Polsce. Wniosek o takie zezwolenie mogą złożyć także dzieci, które przebywają w Polsce nielegalnie.

     

    Łączenie rodzin

     

    Ten rodzaj zezwolenia dotyczy rodzin cudzoziemców, w przypadku, gdy do jednego członka rodziny

    obecnego w Polsce dołączają inni członkowie rodziny. Również w tym przypadku za rodzinę

    cudzoziemca uważa się wyłącznie współmałżonka oraz niepełnoletnie dzieci (do 18 roku życia).

    Zezwolenie dla małżonków i dzieci cudzoziemców wydawane jest na wniosek współmałżonka

    lub rodzica obecnego w Polsce. W tej procedurze określone warunki muszą spełnić obie strony:

    cudzoziemiec przebywający w Polsce oraz bliscy, którzy do niego dołączają.

     

    Wymagania wobec osoby, do której dołącza rodzina

     

    Małżonkowie i dzieci mogą dołączyć do cudzoziemca, który posiada w Polsce:

    • prawo stałego pobytu lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE,

    • status uchodźcy, ochronę uzupełniającą albo zgodę na pobyt ze względów humanitarnych,

    • zezwolenie na pobyt czasowy od co najmniej dwóch lat, przy czym ostatnie zezwolenie było

    wydane na co najmniej jeden rok,

    • zezwolenie na pobyt czasowy wydane w celu prowadzenia badań naukowych,

    • Niebieską Kartę EU (zezwolenie na pracę w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji).

    Cudzoziemiec, do którego dołącza rodzina, musi udokumentować, że posiada stabilne źródło

    dochodu wystarczające na utrzymanie siebie i swojej rodziny, ubezpieczenie zdrowotne

    w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia

    przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Polski oraz miejsce zamieszkania. Ten

    obowiązek nie dotyczy tylko cudzoziemców, którzy są objęci w Polsce ochroną międzynarodową

    (status uchodźcy lub ochrona uzupełniającą), pod warunkiem, że wniosek o zezwolenie dla rodziny

    został złożony w ciągu 6 miesięcy od dnia, gdy uzyskali oni tę ochronę.

    Prawo do uzyskania zezwolenia mają także cudzoziemcy członkowie rodziny obywateli Unii

    Europejskiej, obywateli państw-strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

    Konfederacji Szwajcarskiej (oprócz małżonków, a także dzieci do 21 roku życia oraz rodziców, jeśli

    pozostają na utrzymaniu obywatela UE, których sytuacja jest opisana art. 2 pkt 4 ustawy o wjeździe

    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw

    członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin), jeśli jest to uzasadnione:

    - zależnością finansową cudzoziemca od europejskiego członka rodziny,

    - prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego w kraju pochodzenia cudzoziemca, albo

    - powodami medycznymi.

     

    Wymagania wobec wnioskodawców

     

    Do złożenia wniosku będzie potrzebne przedstawienie dokumentów potwierdzających, że

    cudzoziemiec:

    • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu

    zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na

    terytorium Polski,

    • posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na utrzymanie. (Zwykle

    ten warunek spełniany jest przedstawieniem informacji o zarobkach cudzoziemca, do

    którego wnioskodawca dołącza),

    • ma zapewnione mieszkanie na terytorium Polski (wymóg ten nie dotyczy członków rodziny

    obywateli UE)

    Powyższe wymogi nie dotyczą tylko rodzin osób, które posiadają w Polsce status uchodźcy lub

    ochronę uzupełniającą, i składają wniosek o łączenie rodzin w ciągu 6 miesięcy od otrzymania

    ochrony w Polsce.

    Zezwolenia udziela się także w przypadku rozwodu, separacji, a także śmierci współmałżonka, dziecka

    lub rodzica, do których dołączał cudzoziemiec – gdy przemawia za tym ważny interes cudzoziemca.

     

    Dzieci uprawnione do uzyskania zezwolenia w celu łączenia rodzin

     

    O zezwolenie mogą ubiegać się dzieci tylko do 18 roku życia. Prawo przewiduje, że ta możliwość

    dotyczy nie tylko dzieci biologicznych cudzoziemca, ale też innych dzieci, nad którymi sprawuje on

    rzeczywiście władzę rodzicielską – dzieci adoptowanych oraz innych dzieci pozostających na jego

    utrzymaniu (na przykład dzieci współmałżonka z poprzedniego związku).

     

    Terminy zezwoleń

     

    Jeśli cudzoziemiec, do którego dołącza rodzina, posiada w Polsce prawo czasowego pobytu – wówczas

    zezwolenie na pobyt dla rodziny będzie wydany na taki sam czas, na jaki posiada zezwolenie ten

    cudzoziemiec.

    Jeśli cudzoziemiec, do którego dołącza rodzina, ma w Polsce prawo stałego pobytu, zezwolenie na

    pobyt rezydenta długoterminowego UE lub korzysta z jednej z form ochrony międzynarodowej –

    wówczas zezwolenie dla rodziny udzielane jest na okres do trzech lat.

     

    Odmowa udzielenia zezwolenia

     

    Zezwolenie nie jest udzielane, gdy w procedurze okaże się, iż małżeństwo cudzoziemca, które jest

    podstawą wydania zezwolenia, zostało zawarte w celu obejścia prawa (małżeństwo fikcyjne).

    Zezwolenia odmawia się też, gdy:

    • cudzoziemiec nie spełnia warunków do udzielenia zezwolenia,

    • dane cudzoziemca są wpisane do wykazu cudzoziemców niepożądanych na terytorium

    Polski lub SIS do celów odmowy wjazdu,

    • wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo porządku publicznego,

    • cudzoziemiec w postępowaniu przedstawił nieprawdziwe informacje lub dokumenty,

    • cudzoziemiec w postępowaniu zeznał nieprawdę lub zataił prawdę,

    • cudzoziemiec podlega obowiązkowi leczenia ze względu na polskie przepisy dotyczące

    leczenia chorób zakaźnych, a nie wyraża zgody na leczenie (odmowa dotyczy tylko

    pierwszego wniosku, odmowa leczenia nie może być podstawą do odmowy w przypadku

    składania kolejnego wniosku),

    • cudzoziemiec złożył wniosek przebywając w Polsce nielegalnie lub przebywa w Polsce nielegalnie.

    W przypadku, gdy dane cudzoziemca widnieją w rejestrze SIS w celu odmowy wjazdu,

    w szczególnych przypadkach (ze względów humanitarnych) możliwe jest udzielenie mu zezwolenia

    na pobyt czasowy.

     

    Cofnięcie zezwolenia

     

    Cofnięcie zezwolenia możliwe jest między innymi, gdy:

    • ustał cel pobytu cudzoziemca w Polsce;

    • cudzoziemiec przestał spełniać wymogi udzielenia zezwolenia;

    • dane cudzoziemca wpisane są do wykazu osób niepożądanych w Polsce,

    • gdy cudzoziemiec przedstawi w postępowaniu nieprawdziwe informacje lub dokumenty,

    • cudzoziemiec w postępowaniu zeznał nieprawdę lub zataił prawdę

    • gdy jego obecność w Polsce stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa

    i porządku publicznego.

    W przypadku cofania zezwolenia w celu połączenia się z rodziną, uwzględnia się interes dziecka

    oraz charakter jego więzi rodzinnych na terytorium Polski, więzi rodzinne i kulturowe w kraju

    pochodzenia, a także czas pobytu cudzoziemca w Polsce.

    Przepisy na temat zezwolenia na pobyt czasowy dla członków rodzin obywateli Polski oraz członków

    rodzin cudzoziemców znajdują się w Dziale V, Rozdziale 8 ustawy.

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: