close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • STAŁY POBYT W POLSCE

  • Polska przewiduje dwie formy zezwoleń na pobyt bezterminowy dla cudzoziemcу w:

    • zezwolenie na pobyt stały,

    • zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.

    Cudzoziemiec może złożyć wniosek o udzielenie tych zezwoleń w większości przypadków dopiero

    po kilku latach nieprzerwanego pobytu w Polsce. Wymagany czas pobytu zależy od dotychczasowego

    statusu prawnego wnioskodawcy.

    Wniosek w sprawie bezterminowego pobytu w Polsce należy złożyć w Urzędzie Wojewódzkim właściwym

    ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca w Polsce. Warunkiem rozpatrzenia wniosku

    jest pobranie od cudzoziemca odcisków palców. Nie można złożyć wniosku poza granicami Polski.

     

    Warunki złożenia wniosku

     

    W momencie składania wniosku o obie formy bezterminowego pobytu cudzoziemiec musi przebywać

    w Polsce legalnie. Nie ma możliwości złożenia wniosku cudzoziemiec, który przebywa w Polsce

    w areszcie, zakładzie karnym, strzeżonym ośrodku albo nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego

    powrotu określony w decyzji o zobowiązaniu do powrotu albo jest obowiązany opuścić Polskę

    w związku z decyzją o odmowie lub cofnięciu zezwolenia pobytowego bądź ochrony .

    Cudzoziemiec nie może wnioskować o udzielenie zezwolenia na pobyt bezterminowy również wtedy,

    gdy przebywa w Polsce na podstawie wizy wydanej z powodów humanitarnych lub ze względu

    na interes państwa lub na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy wydanego ze względu na okoliczności

    wymagające krótkotrwałego pobytu.

     

    Dodatkowo, cudzoziemiec nie może wnioskować o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego

    UE, gdy przebywa w Polsce:

    • na studiach lub w celu szkolenia zawodowego albo nauki,

    • na podstawie azylu, ochrony czasowej, pobytu tolerowanego lub pobytu ze względów humanitarnych,

    • oczekując na decyzję w sprawie uzyskania statusu uchodźcy lub azylu,

    • na podstawie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego.

     

    Karta pobytu

     

    Po uzyskaniu stałego pobytu lub zezwolenia na pobyt rezydenta UE cudzoziemiec otrzymuje kartę

    pobytu. Ta karta uprawnia posiadacza do wielokrotnego przekraczania polskiej granicy.

    Karta pobytu wydana w związku z posiadanym zezwoleniem na pobyt stały lub zezwoleniem na

    pobyt rezydenta długoterminowego UE w Polsce daje też możliwość podroży w ramach państw europejskich

    należących do strefy Schengen. Uprawnia wyłącznie do podroży w celach turystycznych,

    na okres do 90 dni w ciągu każdych 180 dni. Nie daje prawa do pracy w innych krajach.

    Zezwolenie na pobyt stały oraz zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE dają posiadaczowi

    prawo do bezterminowego pobytu w Polsce, pracy w Polsce bez potrzeby wnioskowania o

    dodatkowe zezwolenie, możliwość zakładania działalności gospodarczej, dostęp do edukacji i pomocy

    społecznej.

    Niniejsza ulotka przedstawia najważniejsze informacje dotyczące uzyskiwania w Polsce zezwolenia

    na pobyt stały oraz zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Nie omawia jednak

    wszystkich przepisów. Tekst ustawy o cudzoziemcach jest dostępny na stronie www.cudzoziemcy.

    gov.pl oraz www.udsc.gov.pl.

     

    Zezwolenie na pobyt stały

     

    • Zezwolenie to zastępuje dotychczasowe zezwolenie na osiedlenie się. Jest wydawane:

    • dziecku cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt

    rezydenta długoterminowego UE, gdy dziecko pozostaje pod jego władzą rodzicielską oraz:

    • - dziecko urodziło się po uzyskaniu przez rodzica prawa bezterminowego pobytu w Polsce,

    lub

    • dziecko urodziło się w czasie, gdy rodzic posiadał w Polsce pobyt czasowy;

    • dziecku obywatela polskiego, gdy dziecko pozostaje pod jego władzą rodzicielską;

    • osobie o polskim pochodzeniu lub osobie, która posiada ważną Kartę Polaka, a która zamierza

    osiedlić się w Polsce na stałe;

    • małżonkom polskich obywateli, pod warunkiem, że małżeństwo istnieje co najmniej trzy

    lata, a cudzoziemiec przebywał w Polsce przez dwa lata bezpośrednio przed złożeniem

    wniosku na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy wydany w związku z małżeństwem,

    statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt ze względów humanitarnych;

    • ofiarom handlu ludźmi, które przebywały w Polsce bezpośrednio przed złożeniem wniosku

    co najmniej 1 rok na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy dla ofiar handlu ludźmi,

    współpracowały z organami ścigania w sprawie o przestępstwo handlu ludźmi oraz mają

    uzasadnione obawy przed powrotem do kraju pochodzenia, potwierdzone przez prokuratora

    prowadzącego sprawę;

    • osobom objętym ochroną w Polsce (statusem uchodźcy, ochroną uzupełniającą lub zgodą na

    pobyt ze względów humanitarnych), które bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywały

    w Polsce przez co najmniej 5 lat;

    • osobom, które bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywały w Polsce co najmniej 10

    lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany, gdy cudzoziemiec uzyskał ten status jako formę

    ochrony;

    • osobom, które uzyskały w Polsce azyl.

     

    Zezwolenie nie jest udzielane cudzoziemcowi, gdy:

     

    • nie spełnia powyższych wymogów,

    • jego/jej dane są wpisane do wykazu osób niepożądanych w Polsce albo wykazu SIS wpisane

    w celu odmowy wjazdu,

    • wymaga tego interes Polski lub względy obronności i bezpieczeństwa państwa,

    • podstawą wnioskowania o zezwolenie jest fikcyjne małżeństwo,

    • w postępowaniu składał fałszywe zeznania lub przedstawił nieprawdziwe informacje albo

    dokumenty,

    • zalega z płatnością podatków,

    • nie zwrócił kosztów związanych z zobowiązaniem do powrotu.

    Cudzoziemcom o polskim pochodzeniu odmawia się zezwolenia na stały pobyt tylko w przypadkach,

    gdy nie spełniają wymogów do uzyskania zezwolenia, wymagają tego względy bezpieczeństwa

    państwa lub gdy w toku postępowania przedstawiają fałszywe informacje lub dokumenty.

    W przypadku, gdy dane cudzoziemca widnieją w rejestrze SIS w celu odmowy wjazdu, w szczególnych

    przypadkach (ze względów humanitarnych) możliwe jest udzielenie mu zezwolenia na stały

    pobyt.

     

    Zezwolenie cofa się, gdy:

     

    • wymagają tego względy obronności i bezpieczeństwa państwa, albo interes Rzeczypospolitej

    Polskiej,

    • cudzoziemiec złożył w trakcie postępowania fałszywe zeznania, przedstawił fałszywe dokumenty,

    • cudzoziemiec został skazany prawomocnym wyrokiem w Polsce za przestępstwo umyślne

    na karę wyższą niż 3 lata więzienia,

    • cudzoziemiec opuścił Polskę na ponad 6 lat.

    Osobie o polskim pochodzeniu nie cofa się zezwolenia w przypadku wyroku sądowego za przestępstwo

    umyślne lub gdy wymaga tego interes Polski.

    Osobie, która uzyskała pobyt stały w związku z posiadaniem wcześniej azylu w Polsce, cofa się pobyt

    stały w przypadku utraty azylu.

    Zezwolenie można też cofnąć cudzoziemcowi, który uzyskał je na podstawie małżeństwa z obywatelem/

    obywatelką Polski, gdy cudzoziemiec rozwiódł się w ciągu dwóch lat od uzyskania zezwolenia

    na stały pobyt.

     

    Wygaśnięcie zezwolenia

     

    Zezwolenie wygasa z mocy prawa, gdy cudzoziemiec uzyska zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego

    UE lub polskie obywatelstwo.

     

    Nieprzerwany pobyt

     

    Za nieprzerwany uważa się taki pobyt cudzoziemca, w którym nie opuścił on Polski na dłużej

    niż 6 miesięcy, a jego podróże zagraniczne nie przekroczyły łącznie 10 miesięcy w okresie,

    który jest podstawą do udzielania zezwolenia na pobyt stały.

    Przy kalkulacji wymaganego pobytu nie uwzględnia się wyjazdów, które były związane z

    następującymi sytuacjami:

    - wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy za granicą, na podstawie

    umowy z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Polski,

    - towarzyszeniem małżonkowi albo rodzicowi wykonującemu takie obowiązki,

    - szczególną sytuacją osobistą, która jednak nie spowodowała nieobecności dłuższej niż 6

    miesięcy,

    - wyjazdem z Polski na praktyki lub zajęcia przewidziane w toku studiów na polskiej uczelni.

    Osobom, które posiadają w Polsce status uchodźcy, ochronę uzupełniającą do okresu nieprzerwanego

    pobytu wlicza się także czas oczekiwania na decyzję w sprawie przyznania

    ochrony międzynarodowej, nawet gdy cudzoziemiec przebywał w tym czasie w areszcie lub

    ośrodku strzeżonym.

     

    Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej

     

    Do uzyskania tej formy pobytu konieczne jest spełnienie łącznie czterech warunków:

    • co najmniej pięcioletni nieprzerwany pobyt w Polsce bezpośrednio przed złożeniem wniosku,

    • stabilne i regularne źródło dochodów, które pozwala na pokrycie kosztów utrzymania się

    cudzoziemca oraz osób pozostających na jego utrzymaniu,

    • ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

    lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium

    Polski.

    • tytuł prawny do zajmowanego lokalu.

    Jest to więc możliwość legalizacji pobytu w Polsce dla osób o stabilnej sytuacji zawodowej i finansowej.

     

    Czas pobytu wymagany do uzyskania zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE

     

    Do ‘wymaganego czasu pobytu’ nie zalicza się wszystkich rodzajów pobytu w Polsce. Część

    rodzajów pobytu liczy się tylko w połowie, a niektóre w ogóle nie mogą być uwzględnione.

    Do ‘wymaganego czasu pobytu’ nie zalicza się pobytu:

    • pracownika delegowanego przez usługodawcę w celu transgranicznego świadczenia usług

    lub będącego usługodawcą świadczącym usługi transgraniczne,

    • na podstawie wizy wydanej z przyczyn humanitarnych lub ze względu na interes państwa,

    • w celu nauki w Polsce,

    osoby zobowiązanej do powrotu, której nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego powrotu,

    • osób zobowiązanych do opuszczenia Polski po odmowie przedłużenia wizy, odmowie

    udzielenia innego rodzaju zezwolenia na pobyt, odmowie udzielenia statusu uchodźcy lub

    innego rodzaju ochrony.

    • personelu dyplomatycznego i konsularnego oraz osób posiadających status równy dyplomatycznemu

    na podstawie umów, ustaw lub zwyczajów międzynarodowych,

    • na podstawie zezwolenia na zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na okoliczności wymagające

    krótkotrwałego pobytu,

    • w czasie oczekiwania na decyzję w sprawie nadania statusu uchodźcy, gdy ta decyzja była

    negatywna,

    • w ramach małego ruchu granicznego.

    Do wymaganego czasu pobytu wlicza się połowę czasu pobytu cudzoziemca w Polsce:

    • na podstawie wizy lub zezwolenia na pobyt udzielonych z powodu studiów stacjonarnych

    lub szkolenia zawodowego.

    • oczekiwania na rozpatrzenie wniosku o status uchodźcy.

    Do wymaganego czasu pobytu wlicza się:

    - łączny czas legalnego nieprzerwanego pobytu w UE, pod warunkiem, że przekroczył w

    sumie 5 lat, z czego 2 lata bezpośrednio przed złożeniem wniosku w Polsce – w przypadku

    posiadaczy Niebieskiej Karty UE.

    - cały okres oczekiwania na rozpatrzenie wniosku o status uchodźcy, gdy ten czas był dłuższy

    niż 18 miesięcy.

     

    Nieprzerwany pobyt

     

    Za nieprzerwany uważa się taki pobyt cudzoziemca, w którym nie opuścił on Polski na dłużej

    niż 6 miesięcy, a jego podróże zagraniczne nie przekroczyły łącznie czasie 10 miesięcy w

    okresie będącym podstawą do udzielania zezwolenia.

    Przy kalkulacji wymaganego pobytu nie uwzględnia się wyjazdów, które były związane z

    następującymi sytuacjami:

    - wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy za granicą, na podstawie

    umowy z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Polski,

    - towarzyszeniem małżonkowi albo rodzicowi wykonującemu takie obowiązki,

    - szczególną sytuacją osobistą, która jednak nie spowodowała nieobecności dłuższej niż 6

    miesięcy,

    - wyjazdem z Polski na praktyki lub zajęcia przewidziane w toku studiów na polskiej uczelni.

    Ustawa przewiduje odmienne przepisy dla posiadaczy tzw. Niebieskiej Karty UE, gdy przebywają

    oni w innym państwie Unii Europejskiej. W tej sytuacji polskie prawo uznaje ich

    pobyt za nieprzerwany, gdy żaden z wyjazdów nie był dłuższy niż 12 miesięcy, a łącznie

    nieobecność w Polsce nie przekroczyła 18 miesięcy.

     

    Odmowa wydania zezwolenia

     

    Cudzoziemcowi odmawia się zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, gdy nie spełnia

    przesłanek jego udzielenia lub wymagają tego względy obronności, bezpieczeństwa lub porządku

    publicznego.

     

    Cofnięcie zezwolenia

     

    Cudzoziemcowi cofa się zezwolenie, gdy:

    • uzyskał zezwolenie niezgodnie z prawem,

    • stanowi poważne i rzeczywiste zagrożenie dla bezpieczeństwa i obronności państwa, lub

    porządku publicznego,

    • opuścił Polskę na okres powyżej 6 lat,

    • opuścił terytorium Unii Europejskiej na 12 miesięcy (lub 24 miesięcy – gdy zezwolenie dotyczy

    posiadacza Niebieskiej Karty UE lub jej/jego małżonka),

    • uzyskał status rezydenta długoterminowego UE na terenie innego państwa UE.

    • utracił status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, jeśli były one podstawą do uzyskania

    statusu rezydenta długoterminowego UE.

    Status rezydenta długoterminowego UE wygasa z mocy prawa, gdy cudzoziemiec uzyska polskie

    obywatelstwo.

    Zapisy dotyczące bezterminowego zezwolenia na pobyt w Polsce reguluje Dział VI ustawy.

    Zezwolenia na pobyt stały dotyczy Rozdział 1 (art. 195-210). Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego

    UE dotyczy Rozdział 2 (art. 211-225).

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: